Bir konut ya da ticari yapıda atıksu şebekesi görünmez bir “yaşam hattı”dır. Atıkları sessizce taşır; hijyen ve konforu korur. Bina yükseldikçe ve kullanım karmaşıklaştıkça, tasarımın daha hassas ve uygulamanın daha akıllı olması gerekir. Malzeme seçimi, birleştirme yöntemi, havalandırma ve rögar kapakları—hepsi standartlara uygun olmalıdır ki tıkanma, sızıntı, koku geri basması veya yapısal hasar yaşanmasın.
Şebeke Yapısı ve Temel Bileşenler
- Ana Kolon (Main Stack / Riser)
En alt kotdan çatıya kadar uzanan büyük çaplı düşey boru. Tüm katların deşarjını toplar. Hidrostatik basınca, darbeye ve korozyona dayanıklı olmalıdır. - Branşman Hatları
Lavabo, küvet, çamaşır makinesi, klozet gibi armatürleri ana kolona bağlayan daha küçük çaplı borular. Eşit eğim şarttır: az eğim katıları çöktürür; fazla eğim suda “kaçış” yaratır. - Sifonlar
U/S/P şekilli kıvrımlar, su tutarak koku bariyeri oluşturur. Su buharlaşır veya emilirse koku anında içeri girer. Sifonları dolu tutun veya buharlaşma önleyiciler kullanın. - Havalandırma Sistemi (Vent)
Boru içi basıncı dış hava ile dengeler. Yetersiz havalandırmada ani deşarj negatif basınç yaratır ve sifonları boşaltır. Çıkış ucu, rüzgârın kokuyu geri sürüklememesi için bitmiş çatıdan en az 300 mm yukarıda olmalıdır. - Temizleme Kapakları (Clean-outs)
Dönüşlerde ve her 15–20 m’de erişim noktaları; tıkanıklıklar kırma-dökme olmadan açılır.


